12parmak ~ Hayatın Akordu! » Kültür & Sanat

82. Oscar Akademi Ödülleri Sahiplerini Buldu

Emre ÖZTÜRK — Tue, 09 Mar 2010 18:10:51 +0000

82. Akademi Ödülleri sürprizden ve şaşaadan uzak bir törenle sahiplerini buldu. “Ölümcül Tuzak” ile “Avatar“ın bilek güreşinden Kathryn Bigelow’un yönettiği savaş filmi galip çıktı. Önceki akşam Los Angeles’taki Kodak Tiyatrosu’nda gerçekleşen 82. Oscar Akademi Ödülleri töreninde “The Hurt Locker” 6 dalda ödül kazandı.

Eski eş olmalarından kelli, “Ölümcül Tuzak”ın yönetmeni Kathryn Bigelow ile “Avatar”ın yönetmeni James Cameron’ın mücadelesi olarak da harlanan bu seneki Oscar yarışı, kadının erkeği tuş etmesiyle neticelendi. Aslında birçok açıdan ilginç bir rekabetti bu, Davud’un Golyat’la mücadelesini andıran… Eğer kazanacak olursa “Ölümcül Tuzak” son kırk yılda en iyi film ödülünü kapmış en düşük hasılatlı film olacaktı. Karşısında ise an itibariyle tüm dünyada toparladığı 2,5 milyar dolarlık hasılatla sinema gişelerindeki tüm rekorları paramparça eden bir dev, “Avatar” duruyordu. Teoride göz ucuyla bile baktığınızda, bu rekabetten kimin galip çıkacağına hükmetmek zor değildi.

Lakin “Ölümcül Tuzak”, Oscar’ı haberleyen neredeyse diğer tüm ödül törenlerinde rakibine üstün gelmişti. Nitekim, Oscar da bir istisna teşkil etmedi. “Ölümcül Tuzak”, en iyi film ve en iyi yönetmen gibi en önemli iki dalı da içeren dokuz adaylığın altısında ipi göğüslemeyi başardı. Bununla birlikte, “Avatar” teknik dallardaki üç ödülle (görüntü yönetmeni, sanat yönetmeni ve görsel efekt) yetinmek zorunda kaldı.

Akademi bu yıl kimi değişikliklere gitmişti, hem en iyi film adaylarının sayısını beşten 10′a çıkardılar, hem de üyelerin oylama biçiminde küçük bir revizyona gittiler. Önceki yıllarda örneğin, “Kara Şövalye” gibi yıla birçok açıdan damga vurmasına karşın en iyi film adayları arasına giremeyen popüler yapımların önünü açabilmek için başvurulan bu 10 adaylı sistemden beklenen sürpriz çıkmadı. Bu seneki 10 filmin pek çoğunun niteliğinin düşüklüğü ise bu revizyonun beyhude olup olmadığını sorgulattı. Gelgelelim, 10 filmli bu yeni sistemin meyveleri önümüzdeki yıllarda daha sulu ve lezzetli olabilir, bekleyip görmek lazım.

Bunlar bir kenara, neredeyse tek bir sürpriz dahi çıkmadı gecede. Yabancı dilde en iyi film Oscar’ının favori olan Fransız veya Alman filmlerine değil de, Arjantin yapımı “El Secreto de Sus Ojos”a gitmesinin dışında belki… Sandra Bullock’un “The Blind Side”daki performansıyla en iyi kadın oyuncu Oscar’ını almadan bir gün evvel, “All About Steve”deki çalışmasıyla yılın en kötülerine dağıtılan Ahududu Ödülleri’nde en kötü kadın oyuncu ödülünü de kabule gitmesi, bir ilk olarak sinema tarihine geçirdi onu. Aynı yıl içinde iki ayrı uçtaki bu kategorileri kazanan bir başka aktris yok zira geçmişte. Daha önce Halle Berry ve Paul Verhoeven gibi istisnaların dışında Ahududu Ödülü’nü gidip almak ise çok nadir görülen bir durum. Bullock bu olgunluğu da göstererek takdir kazandı.

(Kaynak: Zaman Avrupa Gazetesi, 9 Mart 2010 Salı, Burçin S. Yalçın)

100 Amerikalıdan 83′ü Amerikan Tarihinden Bihaber

Emre ÖZTÜRK — Mon, 01 Mar 2010 20:00:20 +0000

Amerikan Devrim Merkezi’nin yaptırdığı araştırmaya göre, Amerikalıların yüzde 83′ü ülkenin kuruluş tarihi konusunda cahil. Geçen yaz Connecticut Üniversitesi’nden Dr. Kenneth Dautrich’in başkanlığında tüm ABD’de yetişkin nüfus üzerinde yapılan soruşturmanın sonuçları “Amerikan Devrimi: Kimin Umrunda?” başlıklı bir raporda toplandı. Birkaç ilginç sonuç şöyle:

- Soruşturmaya katılanların yüzde 50’si, Karl Marx’ın “Herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre” özdeyişinin George Washington’a hatta Başkan Obama‘ya ait olduğunu sanıyor.

- Katılımcıların %60′ı, Amerikan Kurtuluş Savaşı‘nın (1775 – 1783) Amerikan İç Savaşı’ndan (1861 – 1865) sonra gerçekleştiğine inanıyor.

- Amerikalıların çoğunluğunun, anayasasının bir parçası olan Amerikan Haklar Bildirgesi ile ilgili fikri yok.

(Kaynak: “NTV tarih” dergisi, Sayı 12, Sayfa 18)

Osmanlılarda İlk Kürtçe Sözlük

Emre ÖZTÜRK — Sun, 28 Feb 2010 13:29:08 +0000

İstanbul, imparatorluk başkenti olarak Kürtçe basılan yayın ve kitapların merkezi olmuştur. 19. yüzyıl ortalarından başlayarak günümüze gelen bir süreçte sayısal olarak fazla olmamakla birlikte içerik ve niteliği açısından önemli Kürtçe eserler İstanbul’da basılmıştır. Bunların başında 1844 ve 1857 yıllarında iki kez basılan İncil gelmektedir. Ermeni harfleriyle Kürtçe olarak basılan bu eserler Kürt dili açısından önemli, nadir kaynaklardandır.

II. Abdülhamit’in saltanat yıllarında basılan büyük bir kürtçe eser de, Eşşeyh Yusuf Ziyaeddin Paşa el-Halidi’nin kaleme aldığı Kürtçe-Arapça bir sözlüktür. 1894 yılında İstanbul Bâb-ı âli Caddesi 52 numarada bulunan Şirket-i Mürettibiyye Matbaası’nda basılan bu sözlük, Kürt aydınları ve âlimleri arasında büyük bir yankı uyandırmıştır.

Kürtçe-Arapça olarak basılan eserin ilk 30 sayfasında Arapça bir giriş bölümü yer alır. 33. sayfadan itibaren Lugat-ı Kürdiyye başlığı ile başlayan sözlük, 266. sayfada son bulur. 267′den eserin bitiş sayfası olan 319′a kadar çeşitli Kürt bilginleri ve aydınlarının eser hakkında yazdıkları kaside, takriz, methiye gibi manzume ve metinler vardır. Yine bu bölümde bazı Kürtçe şiirler ve edebi örnekler de göze çarpar. Ayrıca Ehmede Xani’nin Haza akidetü’l-İman isimli bir metni de eklenmiştir. II. Abdülhamit’in saltanat yıllarında yayımlandığı için eserin yazarı kitabına El-Hediyyetü’l-Hamidiyye fî’l-Lugati’l-Kürdiyye ismini vermiş ve eseri sultana armağan olarak sunmuştur.

Maarif Nezareti’nin ruhsatıyla 1310 (1894) yılında özenli bir şekilde basılmış, künye sayfasının yanına yazarın güzel bir fotoğrafı konulmuştur. Eserin çok nadiren ele geçişi, baskı sayısının azlığı ile orantılı olmalıdır. Ayrıca yayımından hemen sonra devrin hükümetleri tarafından kitaba iyi gözle bakılmadığı “sakıncalı yayın” sınıfında değerlendirildiği, bir daha basılmamış olmasıyla sabittir.

Yıllar sonra araştırmacı M. Emin Bozarslan kitabı Kürt dilinde Hamidiye Armağanı şeklinde Türkçeye çevirmiştir. Bozarslan kitabı Latin harflerine ve Arapça bölümlerini de Türkçeye çevirip Kürtçe-Türkçe sözlük şekline sokmuştur. 1978 yılında Kürtçe – Türkçe Sözlük adıyla basılan kitap, Yusuf Ziyaeddin Paşa’nın eserinin Bozarslan tarafından eklemelerle yapılan yeni baskısıdır. Ancak bu kitap da yayımlandıktan sonra toplatıldığından, bugün çok zor bulunmaktadır.

Yusuf Ziyaeddin Paşa’nın Kürtçe sözlüğü, öneminden dolayı Lübnan’da Kürdoloji merkezi tarafından tıpkıbasım olarak yayımlanmıştır.

(Kaynak: “NTV tarih” dergisi, Sayı 12, Sayfa 78)

maNga’nın Eurovision 2010 Şarkısı Belli Oldu!

Emre ÖZTÜRK — Fri, 26 Feb 2010 20:10:30 +0000

Eurovision 2010‘da Türkiye’yi temsilen maNga grubunun sahne alacağı haberi ben de dahil olmak üzere maNga severleri çok sevindirmişti. Eurovision teklifini kabul eden maNga o gün bugündür yarışmada seslendirecekleri şarkı üzerinde çalıştıklarını Twitter üzerinden hayranlarına duyurmuştu. Çalışma sonunda TRT’ye jüri tarafından seçilmek üzere 3 adet şarkı sunuldu. Şarkının ingilizce ya da türkçe oluşu konusunda TRT bir kural koymayınca maNga şarkıyı ingilizce olarak hazırladı. Ama yine de ne olur ne olmaz denilerek türkçe sözler de yazıldı aynı şarkıya.

Şubat ayının son haftasında kamuoyuna duyurulacağı haber verilen Eurovision şarkımız belirtildiği gibi bugün, ayın son günü, 26 Şubat’ta açıklandı. Norveç’in başkenti Oslo‘da düzenlenecek olan 55. Eurovision şarkı yarışmasında maNga grubu “We could be the same” isimli şarkıyı seslendirecek. Türkçe karşılığı “Aynı olabilirdik” olan bu şarkının geleneksel tatta motiflerle süslenmiş olduğu ve yarışmada iddialı olacağı ifade edildi. Merak edilen bu şarkıyı 3 Mart çarşamba günü kamuoyuna duyurulmasıyla hep beraber dinleyeceğiz.

Ben de bir fanı olarak maNga grubuna Eurovision 2010 yolunda başarılar diliyorum. 2002 yılından bu yana kendi tarzlarındaki müziklerle çoğu kişinin beğenisini kazanan maNga’nın, Oslo’da açık ara farkla birinci olacağına da eminim.

Güncelleme: 03.03.2010

maNga’nın Eurovision 2010 şarkısı bugün 18:30 civarında TRT’den canlı olarak yayınlandı. Orijinal MP3 formatında şarkıyı resmi sitesinden indirdim ve Movie Maker ile video haline getirdim, aşağıya ekliyorum:

Ayrıca şarkıyı MP3 olarak indirmek isteyenler için de ayrıca upload ettim, tıklayabilirsiniz!

Recep İvedik 3 Geliyor!

Sait — Tue, 27 Oct 2009 17:59:10 +0000

Recep İvedik ve Recep İvedik 2 serilerinin Türk halkının ilgisini çekmesinden sonra Şahan Gökbakar, Recep İvedik 2 filminin ardından 3. seri için kolları sıvadı. Recep İvedik gibi bir karakteri Türk halkının evine sokan, yaptığı hareketler, konuşma tarzı, mimikleri ve iyi kalpliliği ile herkesin beğenisini toplayan seri 3. film ilede devam edecek. Daha önceki seride, Türkiye’de ilk üç günde 1 milyon 209 bin 453 kişi tarafından izlenerek en çok izlenen Türk Filmi ünvanına kadar erişen başarılı yapım için, Gökbakar kardeşler yaklaşık 200 oyuncu ile görüşmüşler. Tam tamına 200 oyuncu ile görüştükten sonra oyuncu kadrosunu tamamlayan Gökbakar kardeşler filmin çekimlerine geçtiğimiz haftalarda başladılar.

Filmin gösterime gireceği tarih ise 12 Şubat 2010. Bu kısa sürede hem filmi çekip hemde montajlayıp hazır hale getirmek kolay bir iş olmayacağa benziyor.

Kimi yorumcuya göre çok argo, kimisine göre çok basit, kimisine göre çok süper. Tabiki zevkler farklıdır. Ama izlediğimiz Amerikan yapımlarında kullanılan repliklerinde çok masum olduğu söylenemez. İnsan izleyince gülüyorsa, o film başarılı demektir. Türk sinemasının bu tür iddialı yapımlar ile izleyici kitlesinin zevkini okşamasını diliyoruz. Umarız beklenen etkiyi yapacak kalitede bir film izleriz.

Cem Yılmaz’ın ‘Yahşi Batı’ Filminden İlk Görüntüler

Emre ÖZTÜRK — Fri, 14 Aug 2009 10:39:39 +0000

G.O.R.A ve A.R.O.G filmlerinde canlandırdığı Halıcı Arif rolüyle herkesin beğenisini kazanan usta komedyen ve senarist Cem Yılmaz bu sefer karşımıza yep yeni bir karakter ve senaryo ile geliyor: Yahşi Batı. Filmin adını duyunca bile insanın yüzünde bir tebessüm oluşuyor, kim bilir filmi ileride izlerken nasıl keyif alacağız. Yönetmenliğini Hokkabaz ve A.R.OG filmlerinde de olduğu gibi Ali Taner Baltacı yapacak. Çekimler için ise İstanbul’da büyük bir alana set kuruldu.

Filmde anlatılacak olan Cem Yılmaz’ın kaleminden dökülen olay 1880′li yıllara dayanıyor. Zamanın Amerikan başkanı, Osmanlı padişahı Abdulhamit’e bir hediye göndermek için iki kovboyu görevlendirir. Tahmin edebileceğiniz gibi bu kovboylardan biri de Cem Yılmaz. Fakat hediyeyi İstanbul’a ulaştırmak tahmin ettikleri kadar kolay olmayacaktır ve yolda başlarına çok komik olaylar gelir…

Senaryosu tamamlanıyor, set alanı kuruluyor diye haberler medyada gezerken filmin çekimlerine ait görüntülerin internete sızmasıyla anlıyoruz ki altyapı tamamlanmış ve 2010‘da vizyona girmesi tahmin edilen filmin çekimlerine çoktan başlanmış.

Youtube’da gezerken tesadüf eseri karşılaştığım, çekim görüntülerinin yer aldığı bir video klibi sizlerle paylaşmak istedim:

Yahşi Batı filminin İstanbul’da inşa edilmiş olan western kasabasından bir görüntü.

Severek Yediğimiz Cips’in İlginç Hikâyesi

Emre ÖZTÜRK — Mon, 27 Jul 2009 08:45:36 +0000

Hafta sonlarımızın vazgeçilmezi, televizyon keyfimizin bir parçası olan, hepimizin severek tükettiği cipsin hikayesini hiç merak ettiniz mi? Geçen gün bir kişisel gelişim dergisine göz atarken ‘Biliyor muydunuz?’ sayfasında cipsin nasıl günümüzdeki halini aldığını ve bu kadar meşhur bir yiyeceğe dönüştüğünü anlatan bir yazı okudum. Fazla bilgi göz çıkarmaz dedim ve sizlerle de paylaşmak istedim.

Kısa adı George olan Crum Saratoga Sprins bir kızılderilidir. Kabile reisi olmakla beraber New York’ta bulunan bir lokantada aşçı olarak çalışmaktadır. Her reis ve aşçıda olduğu gibi kaprisleri meşhurdur ve kendi bildiklerinin tersine birşey söylenmesine tahammül edemez. 1853 yılında lokantaya Paris’ten daha yeni dönmüş olan bir Amerikalı gelir. Siparişi üzerine Crum patates kızartmasını getitir ve adamın önüne koyar. Amerikalı tabakta iri iri doğranmış patatesleri görür ve aklına Paris’te yediği patates kızartması gelir; ince ince doğranmış patateslerin kızartması. Tabağı geri gönderir ve tekrar yapılmasını ister. Crum itiraz etmeden tekrar hazırlar ve adam yine beğenmez. Bu durum 2-3 kere tekrar edince Amerikalı patateslerin kalınlığından şikayetçi olur. Crum aşırı sinirlenmiştir, bıçağını eline alıp iyice biledikten sonra içinden Amerikalı’yı kesmeyi geçirirken patatesleri ince ince zar gibi doğrar ve bol tuz ile kızartıp adamın önüne koyar. Amerikalı, kızartmanın istediğinden de lezzetli olduğunu görmüş ve çok beğenmiş. Gün geçtikçe Crum’un patatesleri diğer müşteriler tarafından da istenmeye başlamış ve hepsi de kızartmayı çok beğenmiş. Crum’un patatesleri civarda ‘Saratoga Cipsi‘ olarak anılmaya başlanmış. Herman Lay adındaki bir girişimcinin cipsleri paketleyip satmaya başlamasıyla cips yemek tarihindeki yerini almış.

Herman Lay (Soldan ikinci)

İsminden de anlaşılacağı gibi günümüzdeki leziz Lay’s cipslerinin mimarı da Herman Lay’dir. Crum’un ilk paketlenip satışa sunulan cipslerinin de Lay’s olduğunu öğrenmiş olduk böylece.

İlk 3 Boyutlu Sinema Deneyimim

Emre ÖZTÜRK — Mon, 20 Jul 2009 11:01:06 +0000

Son zamanlarda çıkan, özellikle animasyon filmlerinde sıkça duymaya başladığımız 3D Sinema tabiri bende büyük bir merak uyandırdı. İnternette o kadar araştırmama rağmen 3 boyutlu sinema izlemiş olanlardan öğrenebildiğim tek şey, anlatılmaz – yaşanır olduğu idi. Bir hafta önce 3 boyutlu sinema hizmeti sunan bir şirketin web sayfasından Temmuz ayının 16’sında Harry Potter ve Melez Prens isimli filmin 3D desteğiyle gösterime gireceğini öğrendim. Dün akşam da boş vakit bulunca bunu değerlendirmek istedim ve dos doğru Berlin IMAX 3D im Sony Center sinemasına gittim.

Merak ettiğim şeylerden biri de filmi 3 boyutlu izleyebilmek için gereken gözlüğün ücretsiz verilip verilmediği idi. Korktuğum başıma gelmedi ve sinema salonuna girerken görevliler ücretsiz bir gözlük verdi. Bu güne kadar gördüğüm en büyük, en geniş beyaz perdeyi de orda gördüm. Abartısız söylüyorum; yüksekliği en az 7-8 metre vardı, genişliğini de siz düşünün artık…

Reklamlar gösterildikten sonra 3D gözlükleri taktım ve arkama yaslandım. Yer olmadığı için en önde 2. sırada idim ve haliyle boylu boyunca uzanmam gerekiyordu. Warner Bros’a ait, Eylül’de gösterime girecek olan bir filmin fragmanı ile 3D şöleni başladı. Öyle bir şeydi ki, sanki elimi uzatsam figürlere dokunabileceğim, yerimden kalkıp birkaç adım atsam filmde ben de yer alacağım… Arkaplan tamamen dümdüz oluyor, diğer figürler ise zeminin üstünde dimdik gözüküyor. Filmi izlemiş olanlar bilirler; başlangıcında 2 sihirbaz siyah bir toz bulutu oluyor ve şehrin arasından uçarak merkeze doğru gidiyorlar. O binalar karşıma tek tek çıkmaya başladığında sanki her an çarpacakmışım gibiydi. Binaların ve zeminin büyük bir bölümü dizlerimin üstündeydi zaten. At arabasına binmiş bir adamın kırbacını sallayıp üstüme doğru gelen ata vurması 3D keyfimin ‘doruk noktası’ oldu diyebilirim, sanki o kırbaç benim yüzümde patladı.

Belki bu resim anlattıklarımı daha iyi açıklar diye ekledim. Yalnız dinozorun filmle alakası yok…

Gerçekten de anlatılamayacak, yaşanması gereken birşey 3 boyutlu sinema. Herkese şiddetle tavsiye ediyorum. Her ne kadar bilet parası cep yaksa da o kadar parayı bayıldığınıza değiyor. Fakat filmin tamamının 3 boyutlu olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz; ben de filmin tamamı 3D gösterilecek sanıyordum fakat sadece 10-15 dakikası 3 boyutlu oluyor, ondan sonra gözlüklerinizi çıkarıp filmi normal izliyorsunuz. Gözlüğün yeşil ve kırmızı folyolu camlarına vuran ışınların biri dikey ışınlar ve diğeri de yatay ışınlarmış, her ikisini de beyin ayrı ayrı algılayıp yorumladığı için bir süre sonra beyin yorulmaya başlıyormuş. Hakkaten de 10 dakikalık bir zamandan sonra 3 boyutlu gördüğünüz karakterler çift gözükmeye ve gözlük rahatsız etmeye başlıyor.

Benim ilk 3D sinema deneyimiminden aktarabileceklerim bu kadar. Dediğim gibi; bu duyguyu kesinlikle yaşamalısınız. İzledikten sonra sizlerin de yorumlarınızı okumak isterim…

Cesur Bir Annenin Kaybolan Çocuğunu Arayış Hikayesi: Changeling

Emre ÖZTÜRK — Thu, 02 Jul 2009 20:51:25 +0000

Dün akşam derslerden vakit bulduğum 3 saatlik zamanımı her zaman olduğu gibi bir film izleyerek geçirdim. Bu sefer 1-2 ay önce konusunu ve tanıtım yazılarını okuyup çok merak ettiğim Sahtekâr (Changeling) isimli filmi izledim. Gerçek yaşanmış bir hayat öyküsünü J. Michael Straczynski kaleme almış ve yönetmenliğini de Clint Eastwood yapmış. Başrolde sol tarafta kapak resminde de görebileceğiniz gibi Angeline Jolie oynuyor.

Filmin konusu 1928′li yılların Los Angeles’ına dayanıyor. Christine (Angelina Jolie) büyük bir telefon santralinde bayan görevlilerin şefi olarak çalışmaktadır. Walter isminde, yaklaşık 11 yaşlarında da bir erkek çocuğu vardır. Bir cumartesi günü oğluna söz verdiği gibi beraber sinemaya gitmek üzere hazırlanırken telefon çalar ve santralden bir çalışanın işe gelmediği için yerini kısa bir süreliğine doldurmak amacıyla Christine iş yerine çağırılır. Oğluna hava kararana kadar eve dönme sözü verdikten sonra evden ayrılır fakat eve dönüş yolunda işler hesap ettiği gibi yürümez. ‘Belki’ de saatte bir geçen trenvayını kaçırır ve eve de haliyle geç döner. Eve geldiğinde ise oğlunu bulamaz; tüm gidebileceği yerleri aradıktan sonra telaşa kapılarak polisi arar. Fakat telefondaki polis memuru çocuğunun eve 24 saat içinde büyük ihtimalle döneceğini söyler ve olayın üstünden 1 gün geçmeden ihbarı kabul edemeyeceğini söyler.

Polis memurunun dediği çıkmaz ve aradan 24 saat geçmesine rağmen oğlu Walter eve dönmez. Polisler de haliyle Walter’ı aramak için ’sözde’ büyük bir operasyon başlatırlar. Fakat aradan aylar geçmesine rağmen hiçbir sonuca ulaşılamaz. Christine’in sık uğradığı bir kilisenin papazı durumu gazetelerden öğrenince bir hutbesinde Los Angeles polis teşkilâtını olumsuz yönde eleştiren bir açıklama yapar, açıklaması da ünlü bir radyo kanalı tarafından yayınlanır. Papazın hutbesinden fazlasıyla rahatsız olan polis teşkilâtı itibarını kaybetmemek adına Walter’a çok benzeyen başka bir çocuğu bulur ve Christine’e teslim ederek çocuğun onun oğlu olduğunu iddaa ederler. Bunun üzerine de arama çalışmaları durdurulur. Fakat Christine kendisine verilen çocuğun kendi oğlu olmadığını başından beri bilmektedir. Şokta olduğunu düşünerek belki ilerde tanırım düşüncesiyle çocuğu evine götürdüğünde onun kendi oğlu olmadığı kanısı daha da güçlenir, çünkü fiziksel olarak Walter’dan çok farklıdır eve gelen çocuk.

Christine, polis teşkilâtına her ne kadar durumu izah etmeye çalışmış olsa da itibar ve gururdan başka bir şey düşünemeyen başkomiser ona inanmak bir kenara, dinlemeye bile tenenezzül etmez. Bunun üzerine Christine teşkilâta karşı papazın da desteğiyle bir nevi hukuki savaşa girişir. Çocuğun kendi oğlu olmadığını kanıtlamaya ve asıl oğlunun bulunmasını sağlamaya çalışırken başına insanın kanını donduracak olaylar gelir.

…

Film toplam 2 saat 16 dakika olmasına rağmen abartısız söylüyorum; hiç sıkılmadan izledim ve tekrar vaktim olsa yine izlerim. Baştan sona dram, gizem ve gerilim dolu olan bu filmi izlemenizi kesinlikle tavsiye ediyorum. 1928′li yılların Amerika’sının adâlet anlayışını da çok bariz bir şekilde ortaya koyuyor. Ayrıca Angelina Jolie de her zaman olduğu gibi oyunculuğunu konuşturmuş, rolünü hakkını vererek oynamış.

Filmi izledikten sonra sizlerin de yorumlarınızı okumak isterim. Garantisini veriyorum; pişman olmayacaksınız izlediğinize.

Harikulade Bir Film: Devrim Arabaları

Emre ÖZTÜRK — Sat, 13 Jun 2009 17:24:30 +0000

Devrim Arabaları

Bugün Tolga Örnek ve Murat Dişli’nin kaleme aldığı ve başrollerini Taner Birsel, Selçuk Yöntem, Halit Ergenç ve Vahide Gördüm’ün paylaştığı ‘Devrim Arabaları‘ isimli filmi izledim. Filmin afişine gördüğümde dikkatimi çeken ilk şey dev kadrosu oldu, afişindeki oyuncular arasında tanımadık yüz yoktu. Bazı TV kanallarında tanıtım amaçlı yayınlanan programlarını da görünce merakım daha da arttı ve izlemeye karar verdim; film beklediğimden de daha güzel çıktı, abartısız söylüyorum; herkesin izlemesi gereken filmlerden biri…

Dönemin cumhurbaşkanı olan Cemal Gürsel ülkenin artık kendi otomobilini üretebileceğini her fırsatta dile getirir ve TCDD mühendislerine 29 Ekim’e kadar sıfırdan özgün bir otomobil üretmeleri emrini verir. Senelerce TCDD için sadece tren üretmiş olan onlarca seçilmiş mühendis bir araya gelir ve projenin yapımına başlarlar. Fakat daha proje başlamadan bile olumsuz eleştiriler gelmeye başlar; halkın güvensizliği ve basının acımasız eleştirileri haliyle gruptaki mühendislerin azimini kırmaya başlar. Grubun başkanı mühendislerle yaptığı bir toplantıda kim ne derse desin ülkenin kendi otomobilini üreteceğini sert ve kararlı bir şekilde dile getirir ve ‘Ya Yaparsak?’ demesiyle birlikte Türkiye’nin kendi otomobilini yapmaya başlarlar. Olumsuzluklardan biri ve en önemlisi de yeterli sürenin olmamasıdır; 29 Ekim’e kadar toplam 130 gün kalmıştır. TCDD’de de uzun yıllar boyunca çalışmış, tecrübeli bir döküm ustasının da gruba katılmasıyla birlikte proje daha da hızlanır ve yaklaşık 40-50 gün kala otomobil ilk şeklini almaya başlar. Bu arada cumhurbaşkanı Cemal Gürsel grubu ziyaret edeceğini ve motoru çalışır görmek istediğini dile getirir. Grubun daha önce motor üzerinde yaptıkları denemelerden birinde beklenmedik bir arıza nedeniyle motor aniden durmuştur. Cumhurbaşkanının ziyaretine de 72 saat kalmıştır. Gruptaki mühendisler tüm gayretleriyle motordaki sorun üzerinde çalışırlar ve gün gelip çatar; Cemal Gürsel atölyeye teşrif etmiştir. Her ne kadar mühendisler yine bir arıza olabileceğinden endişe etseler de motor beklenenin daha da fazlasını verir; yüksek devirde bile canavar gibi çalışmaktadır. Gruptaki mühendisler sevinçlidir ve artık bunun basit bir otomobil projesinden çok gurur meselesi haline geldiğini anlarlar. Cemal Gürsel atölyeden ayrılırken ikinci otomobili sabırsızlıkla beklediğini grubun reisine söylemesi üzerine, reis şok olur; 2 hafta önce bildirmek amacıyla gönderdiklerini iddaa ettikleri mektup onlara ulaşmamıştır, bu işte de projenin başından beri tekere çomak sokmaya çalışan cumhurbaşkanının sağ kolu bulunmaktadır. Grup yine de pes etmez ve ikinci otomobili de hazırlayarak 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’na yetiştirirler. Otomobillerden biri bej renginde ve diğeri de makam aracı olarak kullanılacak olan siyah renkli olanıdır.

Otomobillerin Ankara’ya transfer edileceği için trende çıkabilecek herhangi bir kıvılcımın yangına sebebiyet vermemesi nedeniyle tüm otomobillerin depolarının boşaltılması istenir. Grup başkanı bu durumdan rahatsız olsa da denilen emir olduğundan yapılır ve benzin depoları boşaltılarak trene yüklenir. Sabırsızlıkla beklenen gün gelip çatar; halk, cumhurbaşkanı Cemal Gürsel’in ‘Devrim’ ismini verdikleri arabaya binip alandan ayrılacağı yerde toplanır. Devrim arabaları yapımcıları olan mühendisler tarafından alana getirilir ve tam bu esnada ufak ama büyük sorunlar çıkaracak bir ayrıntının unutulduğu farkedilir…

Bundan sonrasını anlatmak istemiyorum filmin. Yaşanan olaylar tamamiyle gerçek olduğundan bilgisi olanlar zaten yazdıklarımı okuduğunda sonunu tahmin ederler; bilmeyenler için de üç nokta koyuyorum.

Filmi izlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum; dram, hafiften komedi ve elbette biraz da maceranın yer aldığı, hepinizin hoşuna gidecek enfes bir film.

Filmi izledikten sonra ‘Devrim’ isimli araba hakkında buraya tıklayarak Wikipedi’den daha fazla bilgi edinebilirsiniz.

Fragman: