12parmak ~ Hayatın Akordu! » Kişisel Gelişim

Miniklerin Hayal Yıldızını Söndürmeyelim

Emre ÖZTÜRK — Sat, 06 Jun 2009 18:09:38 +0000

Küçük çocuk, üç gün önce başlayan yaz tatilinin keyfini çıkartmaya çalışıyor ve gecenin geç saatlerine rağmen, yatağı üzerinde oynuyordu. Baş ucundaki pencerenin hemen önünde bulunan kiraz ağacının hafif bir meltemle sallanan dalları, gün boyunca verdikleri yetmezmiş gibi, en tatlı meyvelerini ona doğru uzatıp camı tıklattığında, o dalların arkasında bir yıldız gördü. Küçük çocuk özellikle karanlık gecelerde, yıldızları dedesiyle birlikte seyrederdi. Ama böyle güzeline ilk defa rastlıyordu.

Yatağından doğrularak pencereye yanaştı. Yıldız sanki ona gülümsüyordu. Çocuk da gülümserken, yıldız ona göz kırptı. O da karşılık verdi gecikmeden.

Küçük çocuk yatağına uzanıp, pencereden dışarısını seyre koyuldu. İlk önce, bir astronot gibi, o yıldıza gitmek geçti içinden. Ama dedesi: ‘Yıldızlara gitmek için insan ömrü yetmez.’ demişti ona. Bu durumda tek çıkar yol, bir ‘gökbilimci’ olmak ve gönlünü aydınlatan o yıldızı, büyük bir teleskopla izlemekti. Daha sonra kim bilir, belki de bu konuda kitap yazar, gökyüzüne bakmayan insanları, gökyüzünde seyehat ettirirdi.

Küçük çocuk, gündüzleri misket oynardı. En büyük miskete ‘kaflik’ derlerdi. Artık onun gözünde, her misket bir yıldızdı. En şahâne kaflik ise, kendi yıldızı.

Karanlık bastığında, cam önünden ayrılmak istemezdi. Kucağında bir ansiklopedi vardı. Daha sonraki günlerde de bir sürü dergi…

Ailesi, yaz tatili boyunca oyundan başka bir şey düşünmeyen yavrularındaki değişikliği fark etmiş ve çocuklarının ‘gök bilimi’ merakı karşısında, telaşa kapılmıştı. Bütün çabalarına rağmen yüz kilonun altına düşemeyen annesi, onun bir haftada yirmi kilo verdirecek ’sihirli formülü’ bulan bir doktor çıkmasını istemekteydi. Babasına göre ise, ufaklığın her hangi bir filmde yıldız olması, yıldızlarla uğraşmasından bin kat iyiydi.

Sonunda sabrı taştı. Oğlunu aşık eden o yıldızı mutlaka görmeliydi. Bu konuda ısrar ettiği zaman, küçük çocuk pencereye yanaştı. Kendisini her gece gökyüzüne çıkartan ve Samanyolu’nda gezdiren sevimli arkadaşı yine ordaydı. Babası tekrar baskı yaptığında, parmağını ona doğru uzattı.

Adam, çocuğunu büyük hayâllere, bu nedenle de büyük hedeflere yönelten parıltıyı gördüğünde, pencereyi açarak o yıldıza uzandı. Daha sonra avuçlayıp çocuğa uzatırken:

- Al bakalım hayal yıldızını! dedi. Böyle saçma şeylerle de uğraşma!

Küçük çocuk, babasının avucuna baktığında, ara sıra yanıp sönen bir ateş böceği ile karşılaştı. Vücudunu bir titreme kaplamış ve gezegenlerden de öteye ulaşan hayâlleri, bir anda yıkılmıştı. Babası, büyük bir keyifle odadan ayrılırken, yatağı üzerindeki dergileri sessizce toplayarak kitaplığa kaldırdı. Ve misketlerini çıkartıp yere boşalttı.

Misketler, her zamankinden de renksizdi. Kaflik ise sanki birden küçülmüş, içindeki ışığı kaybetmişti.

Kiraz ağacının, meyvelerini ikram etmek için gösterdiği çabalar, o geceden sonra sonuçsuz kaldı. Artık perdeleri hiç açılmayan odadan, ucuz oyuncakların sesleri duyulmaktaydı…

Cüneyd Süavi, Hayatın İçinden 2

Bir İskemle İle Başlayan Devrim

Emre ÖZTÜRK — Thu, 04 Jun 2009 18:42:03 +0000

Küçücük bir ülkedeki mutsuz insanlar, sabahleyin radyo ve televizyonlarını açtıklarında, peş peşe marşlar çalındığını duyarak meraka kapılmışlar. Biraz sonra ekrana çıkan bir spiker, ayakta dimdik durup:

- Büyük milletimiz! diye konuşmaya başlamış. Sivil bir darbe ile, ülke yönetimine el konulmuştur. Bu günden itibaren her türlü iskemle, koltuk ve kanepenin yanı sıra, yerden yüksek karyolaların kullanılması yasaklanmıştır. Bu yasağı çiğneyenler, çok ağır şekilde ceza göreceklerdir.

Haberi dinleyenler, bütün ihtilâllerde olduğu gibi ‘kan gövdeyi götürecek!’ diye korkarken, bu tek maddelik bildiri karşısında oldukça ferahlamış ve her zamanki sessizlikleriyle boyun eğerek, yasaklanan eşyaları dışarıya atmışlar. Fakir fukara ise, onları parçalayıp kışlık odun yapmışlar.

İskemle ve koltuklardan mahrum kalanlar, evlerindeki bütün yatak ve minderleri yere indirerek orada oturmaya, geceleri de oralarda yatmaya başlamışlar. Ve önceleri biraz sıkıntı çekseler de, bu işe kısa bir sürede alışmışlar. Üstelik hemen sonra, ne kadar masa varsa, hepsini kapı dışarı etmişler. Çünkü, iskemle ve koltuklar olmayınca, onların da işe yaramadığını görmüşler. Fakir halka bir kez daha gün doğmuş ve masalar da kışlık odun yapılmış. İnsanlar, yere serdikleri bir örtü veya yer masası üzerinde yemek yedikten sonra, ortadaki masayı yuvarlayıp kaldırıyor ve daha önceleri uzun merasimler gerektiren yemek işini, şipşak hallediyorlarmış.

Yer minderlerinde rahat edenler, bir müddet sonra yüksek dolap veya sehpalar üzerindeki televizyonlarını seyrederken boyunlarının tutulduğunu fark etmiş ve bu zahmetten kurtulmak için, onları yere koyup, altındaki eşyaları evden atmışlar. Sehpa ve dolapların çıkartılmasıyla birlikte odalar tam anlamıyla nefes alırken, küçük denilen evlerin, aslında ne kadar geniş olduğu anlaşılmış. Bu arada, mobilya yapımı için kesilmesi gereken on binlerce ağaç de kurtulmuş elbet.

Bir ay sonra bütün halk: ‘Allah bu ihtilâli yapanlardan razı olsun!’ demeye başlamış. Çünkü her gün, başka bir kolaylık görülüyormuş. Elbise ve pantolonların ütüleri, yerde oturulduğu için çabuk bozulduğundan, modacılar ekranlara çıkarak:

- Sayın seyirciler! diyorlarmış. Bildiğiniz gibi, daha önceki yıllarda, yırtık ya da yamalı elbise modaydı. Onu da, dizleri ya da poposu aşındırılmış pantolonlar izledi. Sizleri mutlu etmek için canını bile vermeye razı olan biz modacılar, şimdi de ‘Buruşuk Elbise Modası’nı başlattık! Ve buruşmayan kumaşlar ucuzlayıncaya dek, bu modayı sürdürmeyi kararlaştırdık!

İnsanlar, duydukları karşısında âdeta bayram yapmış ve haberin bitmesini bile beklemeden, ütülerini dışarı atmışlar. Bu sefer de hurdacılar köşeyi dönmüş. Ütülerin atılmasıyla birlikte elektrik faturaları hafiflemiş, hanımların pembe dizileri seyrederken cayır cayır yaktıkları çamaşırlardan, ya da prizde unuttukları ütülerden çıkan yangınlar sona ermiş. Ve tabi ki ütü masalarının da atılmasıyla, odalar iyiden iyiye ferahlamış. Artık 70-80 metre karelik evler rağbet görüyor ve büyük evlerde yaşamış hanımlar, sabah kahvelerini keyifle yudumlarken: ‘O evlerin çilesini boşa çekmişiz kardeş! Gençliğimiz gitti Vallahi!’ deyip, dövünüyormuş.

Evlerin küçülmesiyle birlikte, işleri de küçülmüş ve ev işlerine yardımcı olan kadınlara ayrılan yüklü paralar, çocukların harçlıklarına katılmış. Sadece ‘komşularda var’ diye alınan lüks eşyalar için harcanan milyonlar da, yine onların dengeli beslenmelerine ayrılmış. Böylelikle ikide birde hastalanan çocuklar, kısa bir sürede turp gibi olmuş ve ailelerin bellerini büken sağlık harcamaları onda bire düştüğünden, geçim derdi diye bir şey kalmamış.

Küçük ülkenin bahtiyar insanları, evlerine ve ellerine bir sülük gibi yapışan eşyaları kullanmak zorunda olmadıklarını ve eski insanların masallarda kalan mutluluklarının sebebini kavrayarak, gerçek hürriyeti tatmaya başlamışlar. Ve yer yatağı sayesinde düzelen omurgalarından mı, yoksa borçsuz yaşayıp kimseye el açmamanın verdiği rahatlıktan ötürü müdür bilinmez, her yerde dimdik yürümeye başlamışlar.

Aradan birkaç yıl geçtikten sonra, insanlar yine marş sesleriyle uyanmışlar. Ve karşılarında, yine aynı spikeri görmüşler. Adam, bu sefer lüks bir koltukta oturmaktayken:

- Büyük milletimiz! diye gülümsüyormuş. Eski darbeciler, yeni bir ihtilâlle işbaşından uzaklaştırılmıştır! Bu konuda, başta koltuk ve kanepe üreticileri olmak üzere, ülkemizin değerli iş adamlarının desteği alınmıştır! Büyük gazetelerimiz, yarından itibaren her üç kupona bir iskemle hediyesiyle, sizleri ihya edecektir. Ayrıntılı haber azzz sonra!

Cüneyd Süavi / Hayatın İçinden 2 (Sevgi Hikâyeleri)

İlgi Çekici Biri Olmanın 10 Altın Kuralı

Emre ÖZTÜRK — Wed, 27 May 2009 16:16:23 +0000

Kim etrafına ışık saçan, pozitif enerjisiyle kitleleri peşinden koşturan biri olmak istemez ki? Evet; bu yazımda da sizlerle ilgi çekici bir insan olmanın değişmeyen 10 altın kuralını paylaşacağım. Genç Bilişim dergisinin 49. sayısında okuduğum kurallar bunlar; gerçekten herkesin işine yarayabileyecek ve prensip edinebilecek türden tavsiyeler var…

1. Kültürlü Olun

Sizin cazibeniz, yani çekiciliğiniz ilgi ve bilgi alanınızın genişliğine bağlıdır. Genel kültüre sahip ve farklı konularda hem ilgili hem bilgili bir kişi olursanız, bu çevrenizdekilerin ilgisini çekmenize yardımcı olacaktır.

2. Güzel Davranın

İnsanların sizinle muhatap olurken kendilerini değerli hissetmelerini sağlayın. Herkese karşı güzel davranın. Güzel bir davranış bir şeye mal olmasa da, arkadaş ve tanıdıklarınız tarafından beğenilir ve değerli görülür.

3. Dikkatli Dinleyin

Kulağınızı dört açın, dikkatlice dinleyin. Kendinden başka hiçbir şey hakkında konuşmayan insandan daha bunaltıcı birisi yoktur. Bu yüzden, sizi duymalarını ve dinlemelerini istiyorsanız, ilk önce kendiniz muhatabınızı dinlemeyi öğrenin.

4. Kendinize Güvenin

Kendi iyi yanlarınızı fark etmeye çalışın. Aşağılık kompleksinden daha büyük düşman yoktur. Kişiliğinizin güzel ve güçlü çizgilerine odaklanın, zayıf olanlarını da düzeltmeye çalışın.

5. Kendiniz Olun

Birilerine benzemeye, onları taklit etmeye çalışmayın, kendiniz olun. Gözünüzde büyüttüğünüz insanlardan örnek alarak yaşamak ile onları taklit ederek yaşamak farklı şeylerdir. Kimseye özenmeden ‘kendi hayatı’nı yaşayan kimseler, insanların ilgisini çeker.

6. Çekinmeyin

İnsanların dedikodu ve iftiralarının sizi felç etmesine izin vermeyin. Aklınızın ve vicdanınızın onayıyla, doğru bildiğiniz ve inandığınız yolda asaletle yürümeyi bilin. İnsanların kıskanmalarına ve konuştuklarına takılmadan ilerleyin. Çevrenizdekiler size bunun için saygı duyacaktır.

7. Sohbet Edin

Karşınızdaki insanın ilgi duyduğu şeyleri tespit ederek sohbet etmeye çalışın. Sohbeti ilerletmek, muhabbeti ilerletir.

8. Kendinizi Gösterin

Sahip olduğunuz yetenek ve becerilerinizi gizlemeyin, onları açığa kavuşturun! Kendinden memnun olmak çok önemlidir, bu sayede çevrenizdekileri mıknatıs gibi çekersiniz. Tabii ki bunu kibirle karıştırmamak gerekiyor, çünkü kibir insanları uzaklaştırır.

9. Gözlerinizi Kullanın

Bir insanla konuşurken gözlerinin içine bakın, bu sizin iyi niyetinizin ve samimiyetinizin göstergesidir.

10. Gülümseyin

Gülmek sağlık için faydalıdır. Gülmeyi bilmek, sosyal ilişkilerimizin gelişmesinde çok büyük rol oynar. Hayatımızın bazı anlarında karşılaştığımız zorlukların üstesinden gülerek gelebiliriz. Her zaman, hatta zor zamanlarda bile gülümsemeyi bilen birisini kim yanında görmek istemez ki?

Sefer JAN / Genç Gelişim

Yüreğinizdeki Işığın Sönmesine İzin Vermeyin

Emre ÖZTÜRK — Sun, 17 May 2009 09:52:06 +0000

Hatice Yeşildağ’ın ‘Kalbe Düşen Damlalar’ adlı kitabında okuduğum bir hikayeyi paylaşmak istiyorum sizlerle. Özenerek yaptığımız işlere yapılan olumsuz ve yıkıcı eleştirilere karşı nasıl tavır alacağımızı anlatan enfes bir hikaye bence.

“Bizler bazen bütün iyi niyet ve samimiyetimizle kendimize göre güzel işler yapma gayreti içerisinde oluruz. Fakat bu çabamız her zaman çevremizdekiler tarafından doğru olarak algılanıp yorumlanmayabilir. Hatta bazen acımasızca eleştirilere maruz kalabilir, takdir beklediğimiz insalardan tenkit alabiliriz. Önemli olan bizim buradaki niyetimiz ve gayretimizdir. İnsanlara eleştirmek, üretmekten her zaman daha kolay gelmiştir. Bize düşen yapıcı eleştirilerde bulunanlara minnettar olmak, yıkıcı eleştirilere ise takılmadan yolumuza devam etmektir. Bu yaklaşımı destekleyen yaşanmış bir olayı sizlerle paylaşmak istiyorum.

Bir öğrenci resim öğretmeninin isteği üzerinde büyük bir hevesle okuduğu okulun bahçe duvarına bir resim yapar. Ve altına şöyle bir not düşer;

- Lütfen eksik ve yanlışları işaretleyiniz!

Bir hafta sonra resimde işaretlenmemiş bir alan kalmadığını görünce büyük bir hayal kırıklığı yaşar ve üzüntüyle bir daha resim yapmamaya karar verir.

Öğrencinin bu kararını öğrenen okulun psikolojik danışmanı onu odasına davet ederek olayı ve hissettiklerini kendisiyle paylaşmasını ister.

Öğrenci, resim yapma kabiliyeti olmadığına inandığını ve kendisine güveninin kalmadığını söyler.

Sonuç olarak görüşmeden şöyle bir karar alarak ayrılırlar:

Öğrenci aynı duvara yeni bir resim daha yapacak ve altına şu notu düşecektir:

- Lütfen eksikleri tamamlayınız!

Ve bir hafta sonra öğrenci resme baktığında gözlerine inanamaz. Çünkü resme tek bir çizik bile atılmamıştır. Koşarak rehberlik servisine gider ve durumu danışmanına anlatır.

Ve psikolojik danışmanı ona;

- İnsanlara eksik olanı görmek kolay, alternatifini üretmekse oldukça zor gelir. Bu da benim sana hayat dersim olsun, der.

‘Sen yüreğindeki ışığı söndürme,
Başkaları eleştiriyor diye.
İçindeki üretme aşkını öldürme,
Neden olmuyor? diye.
Olumsuz eleştiriler yapanları dikkate al,
Ama onlara takılma.
Güzellik görenleri bul ki,
Ümitsizliğe kapılık yıkılma.’

Efkan Yeşildağ”