Cesur Bir Annenin Kaybolan Çocuğunu Arayış Hikayesi: Changeling

Emre ÖZTÜRK — Thu, 02 Jul 2009 20:51:25 +0000

Dün akşam derslerden vakit bulduğum 3 saatlik zamanımı her zaman olduğu gibi bir film izleyerek geçirdim. Bu sefer 1-2 ay önce konusunu ve tanıtım yazılarını okuyup çok merak ettiğim Sahtekâr (Changeling) isimli filmi izledim. Gerçek yaşanmış bir hayat öyküsünü J. Michael Straczynski kaleme almış ve yönetmenliğini de Clint Eastwood yapmış. Başrolde sol tarafta kapak resminde de görebileceğiniz gibi Angeline Jolie oynuyor.

Filmin konusu 1928′li yılların Los Angeles’ına dayanıyor. Christine (Angelina Jolie) büyük bir telefon santralinde bayan görevlilerin şefi olarak çalışmaktadır. Walter isminde, yaklaşık 11 yaşlarında da bir erkek çocuğu vardır. Bir cumartesi günü oğluna söz verdiği gibi beraber sinemaya gitmek üzere hazırlanırken telefon çalar ve santralden bir çalışanın işe gelmediği için yerini kısa bir süreliğine doldurmak amacıyla Christine iş yerine çağırılır. Oğluna hava kararana kadar eve dönme sözü verdikten sonra evden ayrılır fakat eve dönüş yolunda işler hesap ettiği gibi yürümez. ‘Belki’ de saatte bir geçen trenvayını kaçırır ve eve de haliyle geç döner. Eve geldiğinde ise oğlunu bulamaz; tüm gidebileceği yerleri aradıktan sonra telaşa kapılarak polisi arar. Fakat telefondaki polis memuru çocuğunun eve 24 saat içinde büyük ihtimalle döneceğini söyler ve olayın üstünden 1 gün geçmeden ihbarı kabul edemeyeceğini söyler.

Polis memurunun dediği çıkmaz ve aradan 24 saat geçmesine rağmen oğlu Walter eve dönmez. Polisler de haliyle Walter’ı aramak için ’sözde’ büyük bir operasyon başlatırlar. Fakat aradan aylar geçmesine rağmen hiçbir sonuca ulaşılamaz. Christine’in sık uğradığı bir kilisenin papazı durumu gazetelerden öğrenince bir hutbesinde Los Angeles polis teşkilâtını olumsuz yönde eleştiren bir açıklama yapar, açıklaması da ünlü bir radyo kanalı tarafından yayınlanır. Papazın hutbesinden fazlasıyla rahatsız olan polis teşkilâtı itibarını kaybetmemek adına Walter’a çok benzeyen başka bir çocuğu bulur ve Christine’e teslim ederek çocuğun onun oğlu olduğunu iddaa ederler. Bunun üzerine de arama çalışmaları durdurulur. Fakat Christine kendisine verilen çocuğun kendi oğlu olmadığını başından beri bilmektedir. Şokta olduğunu düşünerek belki ilerde tanırım düşüncesiyle çocuğu evine götürdüğünde onun kendi oğlu olmadığı kanısı daha da güçlenir, çünkü fiziksel olarak Walter’dan çok farklıdır eve gelen çocuk.

Christine, polis teşkilâtına her ne kadar durumu izah etmeye çalışmış olsa da itibar ve gururdan başka bir şey düşünemeyen başkomiser ona inanmak bir kenara, dinlemeye bile tenenezzül etmez. Bunun üzerine Christine teşkilâta karşı papazın da desteğiyle bir nevi hukuki savaşa girişir. Çocuğun kendi oğlu olmadığını kanıtlamaya ve asıl oğlunun bulunmasını sağlamaya çalışırken başına insanın kanını donduracak olaylar gelir.

…

Film toplam 2 saat 16 dakika olmasına rağmen abartısız söylüyorum; hiç sıkılmadan izledim ve tekrar vaktim olsa yine izlerim. Baştan sona dram, gizem ve gerilim dolu olan bu filmi izlemenizi kesinlikle tavsiye ediyorum. 1928′li yılların Amerika’sının adâlet anlayışını da çok bariz bir şekilde ortaya koyuyor. Ayrıca Angelina Jolie de her zaman olduğu gibi oyunculuğunu konuşturmuş, rolünü hakkını vererek oynamış.

Filmi izledikten sonra sizlerin de yorumlarınızı okumak isterim. Garantisini veriyorum; pişman olmayacaksınız izlediğinize.

Harikulade Bir Film: Devrim Arabaları

Emre ÖZTÜRK — Sat, 13 Jun 2009 17:24:30 +0000

Devrim Arabaları

Bugün Tolga Örnek ve Murat Dişli’nin kaleme aldığı ve başrollerini Taner Birsel, Selçuk Yöntem, Halit Ergenç ve Vahide Gördüm’ün paylaştığı ‘Devrim Arabaları‘ isimli filmi izledim. Filmin afişine gördüğümde dikkatimi çeken ilk şey dev kadrosu oldu, afişindeki oyuncular arasında tanımadık yüz yoktu. Bazı TV kanallarında tanıtım amaçlı yayınlanan programlarını da görünce merakım daha da arttı ve izlemeye karar verdim; film beklediğimden de daha güzel çıktı, abartısız söylüyorum; herkesin izlemesi gereken filmlerden biri…

Dönemin cumhurbaşkanı olan Cemal Gürsel ülkenin artık kendi otomobilini üretebileceğini her fırsatta dile getirir ve TCDD mühendislerine 29 Ekim’e kadar sıfırdan özgün bir otomobil üretmeleri emrini verir. Senelerce TCDD için sadece tren üretmiş olan onlarca seçilmiş mühendis bir araya gelir ve projenin yapımına başlarlar. Fakat daha proje başlamadan bile olumsuz eleştiriler gelmeye başlar; halkın güvensizliği ve basının acımasız eleştirileri haliyle gruptaki mühendislerin azimini kırmaya başlar. Grubun başkanı mühendislerle yaptığı bir toplantıda kim ne derse desin ülkenin kendi otomobilini üreteceğini sert ve kararlı bir şekilde dile getirir ve ‘Ya Yaparsak?’ demesiyle birlikte Türkiye’nin kendi otomobilini yapmaya başlarlar. Olumsuzluklardan biri ve en önemlisi de yeterli sürenin olmamasıdır; 29 Ekim’e kadar toplam 130 gün kalmıştır. TCDD’de de uzun yıllar boyunca çalışmış, tecrübeli bir döküm ustasının da gruba katılmasıyla birlikte proje daha da hızlanır ve yaklaşık 40-50 gün kala otomobil ilk şeklini almaya başlar. Bu arada cumhurbaşkanı Cemal Gürsel grubu ziyaret edeceğini ve motoru çalışır görmek istediğini dile getirir. Grubun daha önce motor üzerinde yaptıkları denemelerden birinde beklenmedik bir arıza nedeniyle motor aniden durmuştur. Cumhurbaşkanının ziyaretine de 72 saat kalmıştır. Gruptaki mühendisler tüm gayretleriyle motordaki sorun üzerinde çalışırlar ve gün gelip çatar; Cemal Gürsel atölyeye teşrif etmiştir. Her ne kadar mühendisler yine bir arıza olabileceğinden endişe etseler de motor beklenenin daha da fazlasını verir; yüksek devirde bile canavar gibi çalışmaktadır. Gruptaki mühendisler sevinçlidir ve artık bunun basit bir otomobil projesinden çok gurur meselesi haline geldiğini anlarlar. Cemal Gürsel atölyeden ayrılırken ikinci otomobili sabırsızlıkla beklediğini grubun reisine söylemesi üzerine, reis şok olur; 2 hafta önce bildirmek amacıyla gönderdiklerini iddaa ettikleri mektup onlara ulaşmamıştır, bu işte de projenin başından beri tekere çomak sokmaya çalışan cumhurbaşkanının sağ kolu bulunmaktadır. Grup yine de pes etmez ve ikinci otomobili de hazırlayarak 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’na yetiştirirler. Otomobillerden biri bej renginde ve diğeri de makam aracı olarak kullanılacak olan siyah renkli olanıdır.

Otomobillerin Ankara’ya transfer edileceği için trende çıkabilecek herhangi bir kıvılcımın yangına sebebiyet vermemesi nedeniyle tüm otomobillerin depolarının boşaltılması istenir. Grup başkanı bu durumdan rahatsız olsa da denilen emir olduğundan yapılır ve benzin depoları boşaltılarak trene yüklenir. Sabırsızlıkla beklenen gün gelip çatar; halk, cumhurbaşkanı Cemal Gürsel’in ‘Devrim’ ismini verdikleri arabaya binip alandan ayrılacağı yerde toplanır. Devrim arabaları yapımcıları olan mühendisler tarafından alana getirilir ve tam bu esnada ufak ama büyük sorunlar çıkaracak bir ayrıntının unutulduğu farkedilir…

Bundan sonrasını anlatmak istemiyorum filmin. Yaşanan olaylar tamamiyle gerçek olduğundan bilgisi olanlar zaten yazdıklarımı okuduğunda sonunu tahmin ederler; bilmeyenler için de üç nokta koyuyorum.

Filmi izlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum; dram, hafiften komedi ve elbette biraz da maceranın yer aldığı, hepinizin hoşuna gidecek enfes bir film.

Filmi izledikten sonra ‘Devrim’ isimli araba hakkında buraya tıklayarak Wikipedi’den daha fazla bilgi edinebilirsiniz.

Fragman:

12parmak ~ Hayatın Akordu! » hakkında

Cesur Bir Annenin Kaybolan Çocuğunu Arayış Hikayesi: Changeling

Harikulade Bir Film: Devrim Arabaları